Kung narinig ninyo na ang kwentong ito malamang napanood ninyo ito sa Magandang Gabi Bayan ilang taon na ang nakakaraan. Kung hindi pa, sana may mapulot kayo.
Ganito kasi iyon, minsan me isang janitress—na hindi ko matandaan ang pangalan kaya tatawagin natin siyang Elena—na nakapulot ng isang bag habang siya ay nagtatrabaho sa kumpanya na kanyang pinapasukan. Hulaan mo kung ano ang laman ng bag. Tama, limpak-limpak na salapi. Hindi mayaman itong si Elena. Maralita, gaya ng marami. Ang totoo, dahil sa hirap ng buhay, me mga araw na sumasala ang pamilya niya sa pagkain.
Pero walang panama ang kahirapan sa katapatan nitong si Elena. Hinanap niya ang may ari upang ibalik ang bag na puno ng pera. Sa laki ng halaga ng pera sa bag, napabalita ito sa TV, radyo at peryodiko. Tumanggap si Elena ng parangal mula sa kanyang boss. Binigyan din siya ng plake ng mga politikong gustong sumabit sa istorya. Sa madaling salita, maraming natanggap itong si Elena. Hindi naman siguro lahat, pero karamihan plake at palakpak lang. Walang masama. Ang sabi nga sa isang kwentong pambata, 'di hamak na mas mabigat ang papuri at pasasalamat kumpara sa ginto.
Ang problema, hindi ganito ang pananaw ng asawa ni Elena. Nang malaman nito na malaking pera ang ibinalik ng kanyang asawa, nagalit ito sa kanya. Mula nang mangyari yon, halos araw-araw kung ipamuka nito kay Elena kung gaano siya katanga. Dahil hindi raw nakakakain ang kahit anong parangal ng pobreng asawa. Hindi nagtagal at iniwan ng kanyang asawa si Elena.
Sa madilim na barung-barong minsan daw naririnig itong si Elena na umiiyak, dahil sadyang mahal niya ang kanyang asawa. Wala siyang pakialam kahit maliit lang ang kinikita nito sa pagku-construction. Ganunpaman, kailangan niyang ituloy ang buhay kasama ng kanyang dalawang anak na babae, na kapwa mga bata pa.
Sa trabaho, bagamat kilala na si Elena dahil sa kanyang katapatan, marami ang naiinggit sa kanya. Para bang hindi sila naniniwala na tunay ang kagandahang loob na ipinakita niya. Inulan si Elena ng mga kwentong mapanira, mga kwentong hindi totoo, mga kwentong nagtulak sa kanyang boss upang siya ay matanggal sa trabaho. Nakakagulat ano? Pero talagang ganon natanggal siya sa trabaho.
Hindi siya sumuko. Naghanap siya ng ibang mapapasukan. Isang araw, matapos umuwi galing sa maghapong pag-aaplay, nakita niya ang kanyang dalawang anak na umiiyak. Tinanong niya ang mga ito kung bakit. Ang sagot ng dalawa ginahasa sila. Halos maubos ang kanyang luha dahil sa galit at awa sa kanyang mga anak. Me magagawa ba siya? Wala siyang pera, hindi siya pakikinggan ninuman.
Nang sumunod na araw, naisip ni Elena na iwan muna ang dalawang anak sa simbahan habang wala pa siyang trabaho, habang naghahanap pa siya ng mapapasukan. Lumipas ang isang buwan, wala pa rin tumanggap sa kanya. Binalikan niya ang kanyang mga anak sa simbahan pero laking gulat niya nang hindi ibigay sa kanya ang mga ito. Ang sabi sa kanya ng pari: “Mas makakabuti kung dito muna sila, tutal wala ka pa naman trabaho.”
Me balita kasi sa kanilang lugar na nasisiraan na raw ng bait si Elena. Kung minsan nakikita raw siyang tinatawanan at kinakausap ang sarili. Lumuluha si Elena habang lumalakad palayo sa simbahan. Pagkatapos nun, matagal na nawala si Elena. Nang makita siya uli, isa na siyang taong grasa. Kung me pag-asa at pagmamahal dito sa mundo, sa palagay mo, makikita pa kaya yon ni Elena?
No comments:
Post a Comment