Si Luis Liwanag

Sa aking tantiya, mahigit isang dosenang trabaho na ang napasukan ko nang makilala ko si Luis Liwanag, isang photo jounalist. Nasa summit ako nuon, nagsusulat para sa Yes magazine, nang makatrabaho ko siya. Marami akong kilala na photo jounalists, pero sa dinami-dami nila si Luis lang ang bulag.

Huwag kang magtaka dahil isang mata lang ang hindi nakakakita kay Luis kaya posible pa rin ang pagkuha ng litrato. Nahihirapan ba siya? Medyo. Pagkatapos kasi nang ilang oras na shooting, nagiging kapansin pansin ang pagluha at pagpula ng mata ni Luis. Kung ganuon bakit niya ginagawa ito?

Dating illustrator sa Graphic Arts ang nasirang ama ni Luis. Sa pagkakaalam ko, isa siya sa mga nagdo-drowing sa Liwayway magasin nuong araw. Dito niya nakilala ang nanay ni Luis na isa namang accountant. Nasa dugo ni Luis ang pagiging artist, 'ika nga. Sa katunayan, illustrator siya bago naging photographer. “Tsaka sobrang idol ko ang daddy nuon, kaya pagdo-drowing din ang kinuha kong trabaho,” sabi pa nito.

Nagbago ang mundo niya nang malaman nilang me sakit ang daddy ni Luis, sakit na nakamamatay. Hindi ito natanggap ni Luis. Na-depressed siya at napabayaan ang sarili. Hindi niya namalayan na hooked siya sa marijuana. Halos kasabay nang pagkawala ng kanyang daddy, nawalan din si Luis ng trabaho. Nagkaroon ng diperensiya ang kanyang mga mata at hindi na maka-drowing pa uli. Nagpatingin siya sa duktor. Glaucoma ang sabi ng duktor.

Ganun siguro talaga ang tadhana, mapagbiro. Pero sa totoo lang hindi nakakatawa ang biro nito. Dalawang taon tumagal na walang raket si Luis. Sa panahong iyon umekstra-extra lang siya dun sa talyer malapit sa kanila. Habang tumatagal palabu nang palabo ang paningin niya na halos wala na siyang makita. Kahit gipit sa pera napilitang magpa opera sa Luis.

Luis Liwanag ang buo niyang pangalan. Hindi tulad ni Kidlat Tahimik, ang pangalang ito ay tunay at hindi gawa-gawa lamang. Kaya nang sumablay ang operasyon, masasabing ironic na ngayon ang pagkatao ni Luis. Mabuti pa ang pangalan niya me liwanag—ang mata niya wala. Isa sa mga mata ni Luis ay naapektuhan ng laser treatment at naging permanente na ang pagkabulag nito.

Kahit sadsad na halos, lumaban pa rin ang pobre. Kung hindi na siya makapagdu-drowing susubok siya sa ibang aspeto ng sining. Kumuha siya ng kamera at nire-invent ang sarili. Mula sa pagiging dibuhista nag-aral si Luis bilang photographer at di nga nagtagal nakapasok siya sa print uli.

Gusto ko sana maging comic itong kwento na ito dahil masayahin si Luis. Palabiro, laging me nakahandang joke sa bulsa. Pero hindi ko magawa. Kung minsan kahit alam mo na dapat maging matatag ka, mahirap gawin. Pero sige lang, nagsasawa rin ang problema.